محله گلشور

محله

گلشور

محله گلشور به دلیل فراوانی مغازه‌های تجاری، از قطب‌های خرید مشهد است. این محله پیش از این به خاطر وجود بازار فردوسی، «فردوسی» نام داشت اما از سال ۱۳۹۵به گلشور تغییر نام داد. گلشور، بسیاری از قدیمی‌های شهر را به‌یاد گورستان قدیمی مشهد می‌اندازد. اما محدوده این گورستان، در محله گلشور امروزی قرار ندارد.

محله گلشور
ما در حاشیه میدان عسکریه یا همان فلکه شیرممد داخل خودرویی نشسته‌ایم که چند مسافر ویژه در آن حضور دارند. مسافرانی که برای سالیانی طولانی، نام یکی از میادین قدیمی مشهد، به اسم یکی از آنها بوده.
آن اوایل که کار‌های جهادی گروه خیراندیش حضرت زینب(س) کلید خورد، به‌اندازه فراهم‌کردن این جهیزیه که دست‌کم ۱۰۰‌میلیون‌تومان ارزش دارد، نبود. بی‌بی‌احترام ساقی، مسئول گروه می‌گوید: راستش ما کارمان را با ذبح یک مرغ شروع کردیم.
کوچه شهید‌مفتح‌۲۶ روایتی زنده از همسایه‌داری، رفاقت و اعتماد است. در این کوچه، سلام‌ها از سر عادت نیست، غم‌ها و شادی‌ها مشترک است و آدم‌ها یکدیگر را به اسم، به خاطره و به دل می‌شناسند و زندگی‌شان به دل هم گره خورده است.
عصمت حاجی‌‏آبادی که متولد سال ۱۳۱۳ است، سال۱۳۴۰ به محله گلشور می‌‏آید و دومین یا سومین خانه آن محدوده را به همراه همسرش حاج‌غدیر بنا می‌‏کند.
حاشیه بوستان زیتون در خیابان مفتح، محل نمایش توانمندی های تولیدکنندگان شده؛ از دست سازه‌هایی با صدف که خاطرات دریا را به یاد می‌آورد تا خراطی‌هایی که هنوز، عطر چوب درختان جنگلی را به یادگار دارند. 
یک سالن ۲۳۰متر مربعی که دیوار‌هایش پنج متر ارتفاع دارد شش میز پینگ‌پنگ را در خود جای داده است. آن طرف‌تر یک دستگاه توپ پرتاب‌کن هم هست که برای بازیکنان توپ پرتاب می‌کند.
محمدجواد خدادوست، محسن یزدی‌حسینی و محمدرضا آژنگ، با صداقت، کمک به دیگران و رعایت رسم همسایگی، همچون نخ تسبیحی، پیوند‌های محکم بین خانه‌ها و دل‌های اهالی محله گلشور برقرار کرده‌اند.
حدیث معروف «کُلُّکُمْ رَاعٍ وَ کُلُّکُمْ مَسْئُولٌ»، خط مشی زندگی سید‌محمد گوهری است. او سال‌های جوانی را در التهاب و کشمکش جنگ گذراند و امروز در سنگر کار و تولید، همچنان بر رسالت اصلی خود استوار است.
خیابان هفتصد‌متری شهید‌مفتح‌۳۴، یکی از خیابان‌های پرتردد محله گلشور است. خیابانی که شهدای بسیاری را در تاریخ خود ثبت کرده است و اکنون پلاک‌هایی از جنس افتخار بر سردر خانه‌های این کوچه نقش بسته است.
زهرا رحیمی کار‌های خیری را که خودش برنامه‌شان را ریخته است یا مردم به او پیشنهاد می‌کنند؛ بعد‌از تحقیق و چکش‌کاری، در گروه هزار‌و‌دویست‌نفره «باقیات‌الصالحات» می‌گذارد. خیلی‌ها به اعتماد او برای گره‌گشایی هزینه می‌کنند.
سید‌محمدتقی موسوی‌گل‌خطمی چهره‌ای که با رفاقت، زمینه جذب جوانان به مسجد را فراهم کرده‌است. جوانان محله با نام کوچک «آقا‌سید» صدایش می‌زنند. او توانسته با دستاورد‌های اجتماعی‌اش به‌عنوان نفر سوم جشنواره جوان برتر استان شناخته شود.
«سیدعلی موسوی» بزرگ شده روستای قره‌باغ افغانستان از مهاجران مجاهدی است که بعد از مهاجرت به ایران، راهی جبهه شد و در سال ۱۳۷۴ به خاطر ترکش‌هایی زیادی که در بدنش بود، شهید شد.
شکل و شمایل مسجد امام سجاد(ع) به خانه‌های ویلایی کوچک می‌ماند، همین وضعیت باعث شده یکی از همسایه‌های مسجد منزل مسکونی‌اش را وقف مسجد کند تا بتوانیم فضای مسجد را افزایش دهند.
در سال ۱۳۹۳ غیر از مزار مرحوم اشکوری، تنها چند قبر دیگر از قدیمی‌ترین گورستان تاریخی مشهد باقی‌مانده، اهالی ارادتمندانه بر سر مزار این عالم می‌روند، فاتحه می‌خوانند و خرما خیرات می‌کنند.
سیدعبدالفتاح حسین‌پور از دوستان حوزوی آیت‌الله شهید نمر بود. او همچنین از فرماندهان نظامی و مبارزان دوران جهاد مسلمانان افغانستان علیه ارتش سرخ شوروی و نیز دولت کمونیستی بوده‌است.
سید محمدباقر مصباح‌زاده، پژوهشگر، مورخ تاریخ افغانستان و مدیر مرکز پژوهش‌های پیام آفتاب است و به عنوان یک مهاجر نخبه در شهرمان شناخته می‌شود.
شفای یک بیمار لبنانی مبتلا به سرطان پیشرفته در حرم‌رضوی و سرنوشتش، ماجرایی است که در مستند «من محمدحسن را دوست دارم» روایت می‌شود. سیدمحمد محمدی‌سرشت می‌گوید: تلاشمان این بود که روایتمان شعاری نباشد و به قصه وفادار باشیم.
زهراخانم در‌میان اهالی محله و همسایه‌ها معروف است به «خانم مشکل‌گشا». از سیس‌آباد گرفته تا پنج‌تن و التیمور و گلشهر، کسی نیست که حداقل یک‌بار نامش را نشنیده باشد.
پدر و مادر شهیدان مجاوری سال‌ها است در محله گلشور زندگی می‌کنند، از هر کسی در این محله آدرس خانه‌شان را بپرسی آنجا را بلدند. آنها نگین محله گلشور هستند.
در این گزارش انتخاباتی، ورزشکاران پیشکسوت بوستان بهشت، درخواست‌های خود را از نامزدهای انتخابات مجلس شورای اسلامی مطرح کرده‌اند.